Na 850 metara nadmorske visine, duboko u šumama planine Ozren, nalazi se manastir Jermenčić, jedno od najmističnijih i najznačajnijih duhovnih mesta u okolini Sokobanje. Okružen pašnjacima, izvorima i borovima, ovaj manastir je i danas mesto tišine, sabranosti i okupljanja vernika.

‍

Dva snažna predanja oblikuju priču o manastiru:

● Prema prvom, Jermeni, bežeći pred Osmanlijama nakon Kosovskog boja, nalaze utočište na Ozrenu i podižu manastir 1392. godine. Po jednoj verziji, to su bili hodočasnici, a po drugoj jermenska pomoćna vojska koja je stala uz kneza Lazara. Zajednica jermenskog porekla iz Aleksinca, Knjaževca i Niša podržava ovu priču.

● Drugo predanje kaže da je Jermenčić bio zadužbina Stefana Lazarevića, a da su ga podigli grčki monasi Sinaiti, koji bežeći pred Turcima nalaze mir u ovim krajevima. Pre nego što su napustili Srbiju, svoje dragocenosti prenose na Frušku goru. Veruje se da se dve ikone iz manastira Mala Remeta zapravo potiču upravo iz Jermenčića. "Šta je istina samo Bog zna.", govore meštani.

‍

Prvi ostaci manastira otkriveni su u prvoj polovini 19. veka, kada su pronađeni delovi bronzanog pečata sa likom arhangela i orijentalnim motivima, svedočanstvo o bogatoj istoriji svetinje. Tokom Prvog srpskog ustanka, po naređenju vožda Karađorđa, manastir je prvi put obnovljen 1804. godine. Ipak zbog slabih materijala, brzo je ponovo propao. Nova obnova usledila je 1874. godine, kada su podignuti spomen-česma i zvonik, a poslednja rekonstrukcija završena je 1992. godine. Manastir od 1970-ih nema stalno svešteno lice, ali nikada nije zaboravljen.

‍

Zvanično otvara jednom godišnje – 26. jula, na praznik Svetog arhangela Gavrila, kada se ovde održava sabor. Tog dana ljudi dolazi na uranak, kampuje, druži se i mole, ispunjavajući dvorište ove planinske svetinje.

‍